morda


morda
Drzeć mordę zob. gęba 3.
Drzeć, rozedrzeć, wydrzeć (na kogoś) mordę; skoczyć, rzucić się, wyjechać (na kogoś) z mordą, doskakiwać do kogoś z mordą zob. gęba 4.
Morda w kubeł zob. kubeł.
Nakłaść komuś po mordzie zob. nakłaść 2.
Padać na mordę zob. I paść 1.
Pies ci, mu itp. mordę lizał zob. pies 17.
Piłować mordę zob. piłować.
Prosto jak w mordę strzelił zob. prosto 3.
Rozpuścić mordę zob. rozpuścić.
Wyciąć (kogoś) w mordę, sprać (kogoś) po mordzie, skuć (komuś) mordę zob. gęba 10.
Wylecieć skądś na zbitą mordę zob. zbić 1.
Wyrzucić, wylać, wywalić kogoś na zbitą mordę zob. zbić 2.
Wziąć, brać, trzymać kogoś za mordę zob. wziąć 6.
Zamknąć, stulić mordę zob. zamknąć 4.
Zamknąć, trzymać mordę na kłódkę zob. kłódka 2.
Zatkać, zamknąć komuś (czymś) mordę zob. usta 10.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • morda — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. ż Ia, CMc. mordardzie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} przednia część głowy zwierzęcia z oczami, nosem i otworem gębowym; pysk, paszcza : {{/stl 7}}{{stl 10}}Psia, lisia morda. Morda krowy …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • mordă — MÓRDĂ s. v. bot, gură, rât. Trimis de siveco, 27.10.2008. Sursa: Sinonime  mórdă ( de), s.f. – (Trans.) Bot, rît. Rut., rus. morda (Cihac, II, 203). Trimis de blaurb, 02.05.2008. Sursa: DER …   Dicționar Român

  • MORDA — fluv. Walliae, apud Salopiam urbem in Sabrinam influens; Merse …   Hofmann J. Lexicon universale

  • mordà — tudi mórda prisl. (ȁ; ọ̑) 1. izraža ne popolno prepričanost o čem: rad bi vedel, če me morda še pozna; zvečer se morda vidiva; morda se vendar vrneš domov / draži jo ne morda iz hudobije, ampak iz prešernosti / ekspr. morda bo kaj iz tega,… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • Morda — In Welsh mythology, Morda was a blind old man whom Ceridwen hired to tend to the fire underneath her cauldron. Coordinates: 52°50′35″N 3°03′29″W / 52.843°N 3.058°W …   Wikipedia

  • morda — ż IV, CMs. mordardzie; lm D. mord 1. «przednia część głowy zwierzęcia; pysk, paszcza» Psia morda. Morda konia. 2. wulg. «twarz, usta człowieka» Ordynarna, prostacka morda. ◊ (Trzymać, trzymaj) mordę na kłódkę; mordę w kubeł «nic nie mówić, nic… …   Słownik języka polskiego

  • mörda — • slakta • dräpa, döda, avliva, förgöra, mörda …   Svensk synonymlexikon

  • morda — ×mòrda (l. morda, brus. мopдa) sf. (1) Grš, Lbv menk. veidas, burna: Kap duosiu mòrdon, tai žinosi! Dglš …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • morda — Twarz Eng. The face …   Słownik Polskiego slangu

  • mörda — v ( de, t) …   Clue 9 Svensk Ordbok